NEWTON YASALARI



Harekete neden olan etkiler insanları uzun süre ilgilendirmiş ve bu konuda Galileo ve Newton zamanına dek pek başarılı sonuçlar elde edilmemişti. Galileo’dan önce filozoflar, bir cismi hareket ettirebilmek için kesinlikle bir etkinin, yani bir kuvvetin gerektiğini kavrayamamışlardı. Gerçekten bir düzlem üzerinde bir cisim kaydırılmak istenirse, cismin kısa bir süre gittikten sonra yavaşlayıp durduğu gözlenir. Bu gözlem dış bir kuvvet olamadığı sürece kaymanın olmadığı düşüncesini destekler. Galileo yaptığı deneylerde bu inancın gerçek olmadığını gösterdi. Yüzeyin sürtünme katsayısını azaltmak için, cisim ve onun üzerinde durduğu düzlem pürüzsüz hale getirilirse cismin hızının daha yavaş azaldığı ve cismin daha ileride durduğu gözlenir. Buna göre, cismin kayması yavaşlatıcı, yani bütün sürtünmeler, ortadan kaldırılırsa, cismin değişmez bir hızla yoluna bir doğru boyunca sonsuza değin devam edeceği sonucuna varan Galileo oldu.

 

Galileo’ya göre, bir cismin hızını değiştirmek için bir dış kuvvet gerekir; ama belli bir hızda giden cismin hızını koruyabilmesi için bir kuvvete gerek yoktur. Örneğin bir cismi bir düzlemde ittiğimizde, ona verdiğimiz itme cisme bir hız kazandırır, fakat düzlem cisme bir kuvvet uygulayarak onu yavaşlatır ve durdurur. Her iki kuvvet hızda bir değişim, yani bir ivme oluşturur. İşte Galileo’nun bulduğu bu gerçeği, 1686 da Isaac Newton  yazdığı Princiria Matematika Philosoph Naturalis adlı kitabında ortaya koydu.


Sir Isaac Newton kuvvet ve hareketle ilgili üç yasayı  

1) Eylemsizlik kanunu
2) Dinamiğin temel ilkesi ( F=ma)
3) Etki-tepki kanunu dur.

olarak ifade etti.  Bunlara Newton hareket yasaları denir.

Yorum Yaz